comment 0

Altijd een belevenis: de vlooienmarkt in de IJ hallen

20140824_133224[1]

Afgelopen zondag hadden Willeke en ik voor de 4e keer een kraam op de vlooienmarkt in de IJ hallen in Amsterdam. En we hadden er zin in! Verkopen op de rommelmarkt is altijd weer een belevenis.

De wekker gaat om 5 uur. Er moeten honden worden uitgelaten (door Willeke), boterhammetjes gesmeerd en thermosflessen met thee worden gevuld. Ik sluip het huis uit en om stipt half 7 vertrekken we.

Mijn aandeel bestaat deze keer uit kledingstukken-met-het-kaartje-er-nog-aan (schandalig, hè) plus een deel van mijn vintage kledingcollectie. Hier wordt binnenkort verhuisd en daarom moet er opgeruimd worden.

Net voordat wij onze spullen uitstallen valt ons oog op een mooi Arabisch kleed. Meneer vraagt er €35 voor. Maar dit is nog lang niet het moment om zelf iets te kopen. We spreken af dat we tegen het eind van de dag kijken of het kleed er nog hangt.

Nadat alles is uitgepakt en opgehangen, is het tijd voor een kopje thee. Ondertussen wemelt het al van de hippe meisjes, koopjesjagers en dagjesmensen. (en vage lui die vragen of je mobiele telefoons hebt) We herkennen zelfs mensen van de vorige keer!

vlooienmarkt / ervaringen IJ hallen / rommelmarkt in Amsterdam / rommelmarkt tips / IJ hallen Amsterdam / www.geensteekjelos.wordpress.com

De sfeer is uitstekend en iedereen is wel in voor een gezellig praatje. Er wordt gepast, gegraaid, verkocht, nog meer gegraaid, afgedongen en weer terug gelegd. Wij verkopen goed. Om de beurt doen we zelf ook een rondje. Het kleed hangt er nog!

Vanuit mijn ooghoeken zie ik een geweldige, super grote retro speelgoed vrachtwagen van het merk Tonka. (retro!) Zal ik ‘m kopen, voor Hugo? Mijn verstand wint het van mijn enthousiasme en ik doe het niet. Deze keer ben ik hier om spullen wég te doen.

Rond een uur of 3 start bijna iedereen met de ‘uitverkoop’. Spullen die je écht niet meer mee terug wilt nemen gaan weg voor 1 of  2 euro. Ik leg een aantal dingen toch maar opzij…

En dan denken we weer aan het kleed. Willeke wil ‘m erg graag hebben. Omdat ik de brutaalste ben van ons twee is het mijn taak om te onderhandelen. Voor 2 tientjes wil ik het kleed hebben. Meneer gaat akkoord. In de auto concluderen wij dat hij vast blij is dat hij er van af is want het kleed stinkt. Naar boerderij, menen we. Al heeft dat ook best wel iets gezelligs 🙂 Bestaat Febrèze nog??

Ik ben dan wel een hond, dit kleed stinkt een beetje, hoor

Snuf. Dit kleed stinkt een beetje, hoor.

PS

Wil je op de hoogte blijven van mijn belevenissen, creaties en tips? Volg GeenSteekjelos dan op Bloglovin’ via het icoontje op de voorpagina. Of je klikt hier!

Advertenties
Gearchiveerd onder:Blogs

About the Author

Geplaatst door

Welkom op mijn blog! Ik ben Montserrat en ik heb een passie voor mooie stoffen, mijn naaimachine(s) en designs uit de jaren '60 en '70. Ik ben geboren in Spanje. Dertiger. Moeder van Hugo. Stoffeerder van beroep en coupeuse in opleiding. Creatief. Nachtbraker. Gepassioneerd. Ongeduldig (ik hou niet van moeilijk gedoe). Lief. Praktisch. Mijn inspiratie is eindeloos en daar schrijf ik graag over!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s